แค่ชื่อเรื่องก็เน่าแล้ว
แต่ถึงจะเน่ามันก็คือความจริงน่ะ!! ! 

เมื่อวานคือวันแห่งความทรงจำดีๆอีกวันหนึ่ง
วันที่เราได้พบกันอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้สื่อถึงกันด้วยคำพูด
แต่เราสื่อถึงกันได้ด้วยเสียงเพลง

จากอะไรบางอย่าง...ที่ไม่มีคำพูดเลยสักนิดระหว่างเรา
แต่สิ่งนั้นกลับทำให้เราสื่อถึงกันได้

ฉันสื่อถึงเธอว่า"ฉันอยากมอบดอกทานตะวันนี้ให้เธอจริงๆ"
และเธอก็สื่อถึงฉันว่า"ฉันได้รับมันแล้ว"
เราสื่อถึงกันว่า"เราจะได้เจอกันอีก และเราจำกันและกันได้"

ความประทับใจที่ไร้คำพูด
ไม่น่าเชื่อว่าความประทับใจครั้งนี้ จะทำให้ฉันจดจำๆด้มากกว่าครั้งไหนๆ
ทุกครั้งที่ฉันนั้นนึกถึงเรื่องราวนั้น มันทำให้ฉันยิ้มเหมือนคนบ้า
ฉันกลายเป็นคนบ้า

แต่ฉันก็มีความสุขที่สุด